...KARAR VERME ZAMANI...

nefse uymak karanlık yerde kalmak gibidir,
nefsten kurtulmak için aydınlığa çıkmak gerek...
Nefse hükmetmek mükemmel bir duygu ama eğer ki nefsimiz bize hükmediyorsa işte o zaman durumumuz vahim; fişe bağlı hasta gibi oluruz öyle bir durumda. Çünkü nefsimiz ne isterse biz onu yapıyoruz. Beş duyu organımız bile nefsin peşinde giderse uçuruma doğru sürükleniriz. Şöyle ki;

İşitme duyumuz nefsimizin istediği ve bizim dinlememizin doğru olmadığı beşeri aşkı alevlendirecek müziği dinlememizi ister ve hükmeden o olduğu için biz de dinleriz. Ve böylelikle beşeri aşkı alevlendirecek müzikleri dinlemekle beşeri duygularımız canlanır. Bu da nefsimizin istediği bir şeydir…

 Dokunma duyumuz ise nefsimizin isteğiyle helalimiz olmayan birisinin elini tutmamızı ister nefsimiz ve biz de bunu yaparız. Zaten bu zamanlarda böyle ilişkiler çok, hele ki liseli gençlerde… Böyle ilişkiler de nefsimizi tatmin eder ama vicdanımızı değil…

 Görme duyumuza gelince yine bu zaman da haram ve helal diye bir şey kalmamış bazılarımıza göre iki kavram da karışmış… Harama bakmak insanın birinci vazifesi olmuş bu zamanda, erkeklerler, kızları ve kızlar da, erkekleri inceler olmuş. Nasıl olur ya böyle derseniz bulunduğunuz şehrin çarşısına giderseniz orada bu dediklerimin hepsine şahit olacaksınız…

 Koklama duyumuz ise yine nefsin isteklerini yaptığımızdan dolayı kaybediyoruz nefsimizle olan savaşımızı…
Nasıl ki güzel kokmak sünnet ama bizler çok fazla abartıyoruz tabir-i caizse parfüm şişesinin içine giriyoruz. Böyle de olunca karşı cinsin dikkatini çekiyoruz ve o anda nefsimiz bir galibiyet daha aldığı için seviniyor. Benliğimiz de seviniyor çünkü karşı cinsin dikkatini çekmeyi başardı nefsinin emriyle ama vicdanımız kahroluyor…

 Ve son olarak tatma duyusuna gelecek olursak; bunda da nefs israf etmemizi istiyor. Nasıl ki her istediğimiz önümüze geliyor ve dayanamıyoruz hepsini yiyoruz abartarak. Belki o yiyeceklerin zerresini bulamayan var bunları düşünmeden nefsimizin dediğini yapıyoruz. Sonuç nefs galip geldi biz ise her zaman ki gibi mağlubiyet içindeyiz… Baktığımızda bizler çoktan nefsimizin eline düşmüşüz şimdiden sonra yapacağımız, düşüneceğimiz tek bir şey var.

 Nefsimiz mi bizi hükmetmeye devam edecek yoksa biz mi nefsimize hükmedeceğiz?

… Artık karar sizin… Çok geç olmadan kararımızı verip uygulamamız lazım.

 Çünkü fazla vaktimiz kalmamış olabilir...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder