...DOST MECLİSİ...

Dostluk, karınca misali olmalı,
Dayanışma içinde, kardeşlik içinde...

   Eski dostluklar yok artık denilir ya hani, gerçektende eski dostluklar şu an yok denecek kadar az maalesef…
   Bu durumda olmamız tabi ki tamamen hepimizin suçu, duyarsız olmamızın suçu… Herkes ister ki, iyi bir dostu olsun ona güven duysun, saygılı olsun, bunları herkes ister. Çünkü böyle dostluklar gerçekten büyük bir ihtiyaçtır. Eski dostlukları anlatmakla bitmez ama yeni dostluklar bir cümle sarf edilmeyecek durumda o kadar içler acısı…
   Bana göre dostluğun birçok tanımı var ama yine bana göre dostluğun tek amacı var: Allah için dostluk… Gerçek dostluk böyle değil mi zaten? Şimdikiler hep kanka aşağı, kanka yukarı takılıyorlar. Panpa, kanka daha neler neler, insan Panpa ismini köpeğine veriyor bizimkilerde birilerinden özenip arkadaşlarına öyle hitap etmeye başlıyorlar. Böyle hitap şekliyle konuşanlarda: “Biz dostuz öyle şakadan diyoruz.” diyorlar. Tamam, şakadan bir olur, iki olur ama üçüncü olmaz, olmaması daha doğru olur. Hitap şeklinde takılı kalmıyorum, birbirine kanka diyenlerde gerçek dost olabilir, hakiki dost ama böyleleri istisna…
   Görüyoruz okullarda, parklarda kanka diyerek geziyorlar, ona buna laf atıyorlar. Böyle kişiler dostum diyerekten gezse ve böyle terbiyesizlikler yapsa böyle kişilerin yaptığı tek bir şey olacak, dostluğun adını kirletmek…
   Açıkça demek istediğim şu: Dostluk Allah için olursa ne güzel ama kötü arkadaşlıklar olursa çok sıkıntı…
   Dost dediğimiz kişi bizim kötülüğümüzü ister mi? İstemez elbet, ama yanlış yola doğru sürüklerse ister istemez o zaman ne olacak. İster istemez yanlış yola sürüklemekte aynen şöyle oluyor; arkadaşının sevdiği kız ile arkadaşının çıkması için daha doğrusu sevgili olması için, arkadaşına öyle bir gaz verir ki, arkadaşını hemen kötü yola sürükler. Bunu isteyerek yapmış olamaz, o konularda dini boyutta bir bilgisi olmadığı için bunu söylemiş olabilir veya arkadaşının mutluluğu için İslamı hiçe saymış olabilir. Bu gibi hatalara, kötü yola düşmemek için bilgi edinmemiz lazım, dostlukta bilgide önemlidir hem de çok…
   Dediğimiz gibi bazı kişilerde bu bilgileri bildiği halde bilinçsizce kötü yolda ilerler, olan dostluklara olur, böylesine dostluk denir mi orası da meçhul tabi…
   Fark ettiyseniz bu yazıda aslında dostluğu anlatacakken konu biraz değil çok saptı, dostluğu anlatmak için aklımda o kadar çok düşünce var ki ama bu düşünceleri yazıya aktarmak zor…
   Bana göre iyi dostun, kötü dostun bir örneği var: Hani bahçede domates yetiştirirken o domates daha çabuk olgunlaşsın diye ilaç veriyorlar ve daha güzel ve daha çabuk yetişiyor. İşte ben iyi dostu o ilaca benzetiyorum çabuk olgunlaşmamızı sağlar. Gerçi o ilaçlar domatesin doğallığını alıyor o yönden iyi değil ama insani taraftan bakınca iyi dostun bende ki tanımı bu…
   Kötü dost ise: Bahçedeki domateslerin geliştiğini gördükçe sevinen biz, bir anda o domates bahçesine dolu vurduğunu düşünecek olursak, tüm domatesler yenilmeyecek hale gelir, işte kötü dostta aynı bunun gibi, bizi bir anda yok edebilir…
   Birisiyle arkadaş olacak isek ahlaki özelliklerine dikkat etmemiz gerek yani: “O kişi nasıl biri, küfürbaz mı?” diye öğrenmemiz gerek eğer kötü yoldaysa ve biz o kişiyi değiştirme yolunda kendimize güveniyorsak: “Allahın izniyle o kişiyi iyi yola çekerim.” dersek onun yanında olmamız lazım. Ama kendimize güvenemiyorsak: “O kişi beni kötü yola çeker.” diyorsak, o kişiden uzak durmamız lazım…
   Bütün yazıyı toplarsak kısaca: Dostluk, Allah için dostluk olmalı. Dostluk, Hz. Ebu Bekir(r.a)’ın, Peygamber Efendimiz(s.a.v)’e dostluğu gibi olmalı… Dostluk hakkında binlerce kitap yazılabilir ama tüm çıkar yollar tek cümleyi işaret eder: Allah için dostluk…

                                                                İyi dost: Allah için dostluk,

                                                                Kötü dost: Şeytan için dostluk…

2 yorum:

  1. Dostluklar eskidenmiş diyorsun ya kardeşim. Siz daha gençsiniz böyle düşünmeniz normal ama sanırım biz de o kadar eskide yaşayamadık. Belki asr-ı saadette yaşasak gerçek dostluğu tadabilirdik.

    Dostluk, Hz. Ebu Bekir(r.a)’ın, Peygamber Efendimiz(s.a.v)’e dostluğu gibi olmalı… da demişsin. Evet gerçek dostluk ancak böyle olmalı. Gerçi benim sırf Allah c.c. rızası için görüştüğüm insanlar var. İnşaallah herkesin olur. Arkadaş insanı rezil de eder, vezir de.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mesele tamamen bunu anlayabilmekte: "Arkadaş insanı rezil de eder, vezir de..." önemli olan bu...Çok teşekkür ederim...Selam ve Dua ile...

      Sil