...SORUN VAR...

Sorun önemli olabilir,
Dikkat!
   Bazı zamanlar içimiz daralır, hayattan nefret etmeye başlarız, artık her şeyden pes etmiş bir durumumuz vardır. Ortada bir derdimiz yoktur ama bize derdimiz varmış gibi gelir hatta böyle bir ruh halimizin geçtiği zaman o ruh halimizde ki yaptıklarımızı düşününce yüzümüzde bir tebessüm oluşur. Hatta bazılarımız: “Ya hu derdim olmadan dertli etmişim kendimi saçmalığın dibine vurmuşum.” diye iç yakınırız kendi kendimize…
   Bu neden olur bilinmez tam olarak ama belki ailemizle, arkadaşlarımızla yaşadığımız ufak tefek olaylar bir anda toplanıp patlak vermiş olabilir. Neden böyle oluyor sorusuna ve o sorunun cevabına takılmayız, çünkü buna gerek olmadığını düşünürüz.
   Oysaki sorunun köküne asansörle insek cevabını yürüyerek bulsak daha iyi olmaz mı? Mesela; elimizde telefonla uğraşırken, annemiz veya arkadaşımız bir şey sorduğunda ve o anda telefona odaklanmışsak cevap vermede zorluk çekeriz ve karşımızda ki kişi ona değer vermediğimizi düşünebilir. O zaman bizim ruh halimiz hemen bozulabiliyor: “Öyle davranmasaydım daha iyi olurdu.” veya “Önceden söylemeliydim telefonla uğraşırken bana soru sormayın diye ne olacak şimdi.” diye içimiz sıkılabilir.
   Ne oldu hayat üstümüze üstümüze gelmeye başladı, ortada çok büyük bir sıkıntı yok ama şu küçük olay bizim o gün için mutsuz olmamızı sağlamaya yetti.
   Hani derler ya: “Önce düşün sonra hareket et.” çözüm bazı zamanlar bu olabiliyor. Çözüm değişmeyecek diye bir şey yok, herkesin çözümü farklı olabilir lakin önemli olan çözüm olması…
   Tüm bunları düşünecek olursak aklımızı o kadar çok ikinci plan olabilecek durumlara yoruyoruz ki birinci plandakiler bizim için önemsiz duruma düşüyor. Bizler mesela uykunun en derin yerinde hele ki kışın sabah ezanına kalkamayıp namazı kılamama durumunu aklımızda dert edinmiyoruz. Sabah 8’de veya herhangi bir saatte kalktığımızda ilk aklımıza gelen: “Sabah ezanına nasıl kalkamadım, bu saat beni uyandırmaya yetmiyor en iyisi ben bir tane daha çalar saat alayım o zaman inşaallah kalkarım.” demek değil de “Kahvaltıyı hazırlayıp bir an önce karnımı doyurayım.” düşüncesi aklımızda oluyor. Kahvaltıda eğer bir şey eksik olursa o zamanda canımız sıkılıyor.
   Şahsen yumurta, tost gibi bir şey olmayınca sanki sofrada bir şey yokmuş gibi oluyor ve böyle olunca kahvaltı yapasım gelmiyor bu da aslında sorun ama ikinci planlık bir sorun…
   Bu planlar şuna da benzer; hani birinci plandakiler ana sorun, ikinci plandakiler bebe sorun… Anne olmadan bebek olur mu? Anne iyi olursa bebekte iyi yetişmez mi?
 
                                            Tüm plandaki sorunlar önemlidir lakin

                                        Sıralarına ve önemlerine dikkat edelim…

4 yorum:

  1. Bu yazıya nasıl bir yorum yazabileceğimi düşündüm. Aslında sorunlar da insanlar kadar farklı. Benim sorun ettiğim şeyi bir başkası garipsiyorsa; ve ben onun sorunlarını hiç sorun olarak görmüyorsam bu sonuç çıkıyor.

    Nasreddin hoca damdan düştüğü zaman, sana bir doktor getirelim dediklerinde; hayır bana damdan düşmüş birini getirin dediği gibi. Benim dertlerimi de kimse anlamayacak. Ancak o derde muzdarip olduktan sonra.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mesele İnsan olunca her sorunda, çözümde farklı...

      Sil
  2. Allah hiç kimseyi sorunlar içinde ve çözümsüz bırakmasın.

    YanıtlaSil