...BİR ÖZLEM VAR İÇİMDE...

   Bir özlem var içimizde, hiç bitmeyecek bir özlem…
   Muhabbete özlem, sevgiye özlem, dostluğa özlem… Çoğu kez eskiye özlem duyarız. Çünkü biliriz eskinin muhabbeti daha da can alıcıdır. Şimdilerde muhabbet etmek çoğu kişiye nasip olmuyor.
   Misafirliğe gidildiğinde cepten çıkan telefon ortamı bozmaya yetiyor veya o gün televizyonda ki güzelmiş gibi görülen yabancı bir film sohbet etmemizi engelliyor. Oysaki eskiden mum ışığının etrafında toplanılıp çayı yudumlarken edilen sohbetler ne kadar da anlamlı ve güzeldi…
   Dedemizin, babamızın anlattığı hikâyeler bizi bizden alıyordu ama şimdi ki çocuklar da dikkati pepe’nin üstüne toplamış durumda… Pepe ne yaparsa onu yapıyorlar. Dua ederek uyuyan genç nesil, şimdilerde kulağında müzik dinleyerek uyumaya çalışıyor…
   Eskiden saygı vardı, bir öğretmenle nasıl konuşulacağı biliniyordu ama şimdi öğretmeniyle el kol şakaları yapan öğrenciler olmaya başladı, tabi o öğretmende çağa ayak uydurmuş herhalde…
   Yeniçağ derken biz baya gerilemişiz aslında, düzen olarak gelişmiş olabiliriz ama mesele insan… İnsan ilerleyemezse, gelişemezse düşünceleri, affedersiniz ama insanım ben demesin…
   İnsan geliştikçe insandır. Gelişmeye gönül vermek bile güzeldir yeter ki iste gelişmeyi… Gelişme mevzusuna gelince konu sapacak gibi, o yüzden velhasıl kelam bizler yeni ile eski arasında ki ince çizgiyi anlayamaz hale gelmişiz. Eskinin ilişkisi; insan ile insandı…
   Yeninin ilişkisi; insan ve teknoloji… Teknoloji düşmanı değiliz elbet ama teknolojinin bu kadar da bilinçsiz kullanılmasına karşıyız.
   Eskiye duyduğumuz özlemi gidermek yine bizim elimizde, bir gün çayımızı yudumlarken telefonla uğraşmayabiliriz, televizyonu kapatabiliriz ve konuştuğumuz kişinin gözlerinin içine baka baka bir şeyler anlatır, bir şeyler dinleriz…
                                        
                                           Eskilere o kadar çok özlem içindeyiz ki;

                                                     Kelimeler anlatmaya yetemez… 


Dipnot: Bir haftadır yazı paylaşamıyorum, sınavlar olduğu için pek ilgilenemedim... Bunun için sizlerden özür diliyorum... Ayrıca yeni açtığımız: http://sade-fm.blogspot.com.tr/ internet adresinde hoş muhabbetler edeceğiz... Sizleri de yeni sitemize bekleriz...

8 yorum:

  1. Eskiye, eski güzel duygu ve güzel paylaşımlara özlemimiz büyük. Gün geçtikçe de büyüyor içlerimizde. Ne güzel bir yazı olmuş, sıcacık ve doğal.. Bu arada hayırlı olsun yeni sayfanız:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim, Allah razı olsun...Selam ve Dua ile...

      Sil
  2. Benim çocukluğum da öyle özlenecek bir döneme denk gelmiyor. O yüzden ben daha eskilere özlem duyuyorum. İslamın daha çok yaşandığı dönemler diyelim. O ne zaman ise artık. Allah'tan ümit kesilmez. Belki yine öyle günler gelir.

    YanıtlaSil
  3. eskiden dedemin etrafına toplanır sobanın sıcaklığında hikayeler dinlerdik iki güzel sohbetler ederdik saygı sevgi vardı şimdi bende bakıyorum da hiç kalmamış eskileri özlememek elde değil yani çok güzel sözlere kelimelere dökmüşsün Furkan emeğine yüreğine sağlık ...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yorumunuz için çok tesekkur ederim... Aynı konu bu haftaki sade FM ' in konusuydu dilerseniz ve dinlemediyseniz sade FM blog sitesinde ki son yayindan dinleyebilirsiniz... Selam ve Dua ile...

      Sil
  4. Merhabalar Furkan Yetek.

    "Eskilere o kadar çok özlem içindeyiz ki; kelimeler anlatmaya yetmez!.. " Bu zaten benim derdim. Eskilere duyduğum özlemi ne tarif edebilirim, ne de anlatabilirim. Neden mi? İnsanlık, sevgi, saygı, huzur, barış, kardeşlik, dostluk hep o özlem duyduğum yerlerde kaldı da ondan. Biz nasıl bu hale geldik diye sorgularken, önce kendimizden başlamalıyız, nerede hata yaptım diye. Aksi halde teşhisi koyamayız. Teşhisi konulmamış bir derdin de tedavisi mümkün değildir.

    Sevgili Furkan, kalemine, emeğine ve yüreğine sağlıklar dilerim. Bu yazı en çok beni ilgilendirir diye düşünmekle birlikte, benim gibi düşünen diğer kişilere de haksızlık yapmamak adına onlardan affımı istirham ediyorum.

    Selam ve dualarımla birlikte en Güzel'e emanet olun.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Allah razı olsun, sizde Allaha emanet olun... Selam ve Dua ile...

      Sil